Ogen die luisteren

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet.
Als je meedoet aan dat spelletje ga je bewust kijken.
Speurend kijken om te zien.
Maar kijken om te zien is iets anders dan waarnemen.
Liefde kun je niet zien, maar kun je wel waarnemen.

Een stelletje – een man en een vrouw, beiden in de 90 jaar.
Ineens zegt zij: “…maar we hebben elkaar nog”.
Beiden kijken elkaar aan.
Glimmende ogen, die duidelijk maken dat ze nog steeds verliefd zijn op elkaar.
In die blik was het waar te nemen: liefde.

Als je kijkt naar een stelletje kun je liefde waarnemen.
Als je kijkt naar een schilderij kun je schoonheid waarnemen.
Als je kijkt naar een kerkzaal vol mensen kun je geloof waarnemen.
Geloof is niet te zien, maar wel waar te nemen.
God is niet te zien, maar wel waar te nemen.

God woont in een ontoegankelijk licht staat in de Bijbel.
Het goede nieuws is dat God licht is, maar het lastige is dat wij geen toegang hebben tot dat licht.
Daarom heeft God ervoor gekozen om dat licht te laten schijnen op deze aarde.
God is mens geworden in Jezus Christus.
Jezus Christus zegt: Ik ben het licht voor de wereld.

Als je tweeduizend jaar geleden had geleefd, dan had je Jezus kunnen zien.
Maar of je dan ook de Zoon van God had waargenomen, is de vraag.
Die vraag is vandaag nog steeds actueel.
Om in te zien dat Jezus Christus de Zoon van God is, is geloof nodig.
Door geloof kijk je anders.

God zoekt ogen die luisteren.

Verandert dit jouw blik op God en geloven?

20171120 ds. Jan

Off-line teruglezen? download dan hier.